ਪਇਆਣਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪ੍ਰਯਾਣ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਪਇਆਣ। ਹਿੰਦੀ, ਪ੍ਯਾਨ] ਕੂਚ, ਚਲਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਭਨਾ ਏਹੁ ਪਇਆਣਾ’ (੫੭੯)।