ਪਇਆਲਿਆ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪਇਆਲ’] ੧. ਪਤਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਤੂੰ ਦੀਪ ਲੋਅ ਪਇਆਲਿਆ’ (੭੪)। ੨. ਪਤਾਲ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਹੇਠਲਾ ਸਿਰ, ਭਾਵ-ਅੰਤ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਬ੍ਰਹਮ ਕਮਲੁ ਪਇਆਲਿ ਨ ਪਾਇਆ’ (੨੨੭), ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਕਮਲ ਦਾ ਅੰਤ (ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ) ਨਾ ਮਿਲਿਆ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ