ਪਚਾਰਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ। ਦੇਖੋ, ‘ਪਚਾਰੀਐ’] ‘ਬੋਲਣ’ ਅਸਲ ਅਰਥ ਹੈ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਲਾ ਦਸਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਭਾਵ ਇਸ ਦਾ ਬਣ ਕੇ ਫੇਰ ਆਮ ਅਰਥ ਦਿਖਾਵਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਿਖਾਵਾ, ਜ਼ਾਹਰਦਾਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਲੋਕ ਪਚਾਰਾ ਕਰੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ’ (੨੬੭), ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਿਨ ਰਾਤ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।