ਪਚਾਵਣਿਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਡੁਪਚਸ੍ਹ੍ਹ=ਪਾਕੇ, ਧਾਤੂ ਤੋਂ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਪਚਨਾ, ਪਚਾਵਨਾ] ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ, ਨਾਸ ਕੀਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਪੰਚ ਦੂਤ ਸਬਦਿ ਪਚਾਵਣਿਆ’ (੧੧੩)।