ਪਰਤਛਿ

[ਕ੍ਰਿ: ਵਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ,ਪ੍ਰਤ੍ਯਕਸ਼] ੧. ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰੂ-ਬ-ਰੂ, ਪ੍ਰਗਟ। ਯਥਾ- ‘ਪਰਤਛਿ ਰਿਦੈ ਗੁਰ ਅਰਜੁਨ ਕੈ ਹਰਿ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ਲੀਅਉ’ (੧੪੦੯)। ੨. [ਗੁ:] ਤਥਾ-’ਪਰਤਖਿ ਪਿਰੁ ਘਰਿ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰਾ’ (੨੩੪)।