ਪਰਾਭਯ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਰਾ=ਪਰੇ ਹੋਣਾ, ਭਯ=ਡਰ] ੧. ਭੈ ਤੋਂ ਪਰੇ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਰਾਭਵ:] ਜਿੱਤ, ਨਿਰਾਦਰ। ਯਥਾ- ‘ਇਛਸਿ ਜਮਾਦਿ ਪਰਾਭਯੰ’ (੫੨੬), ਜੇ ਤੂੰ ਜਮਾਦਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਯਾ ਜੇ ਤੂੰ ਜਮ ਦਾ ਨਿਰਾਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।