ਪਵਾਰਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਰਤ੍ਰ] ਪਰਲੋਕ (ਗਿਆ)। ਯਥਾ- ‘ਅਖੀ ਮੀਟਿ ਪਵਾਰਿ ਗਇਆ’ (੧੪੬), ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਜਮ ਹੋਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਮ ਰਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਪਿਛਾਂਹ ਭੇਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਸਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਪਵਾਰ ਗਿਆ ਯਾ ਪਵਾਰ ਪਇਆ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।