ਪਵਾੜੇ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ] ਸਾਕੇ, ਝਗੜੇ, ਯੁੱਧ। ਯਥਾ- ‘ਰਣ ਮਹਿ ਜਿਤੇ ਪਵਾੜੇ’ (੩੮੦)।