ਪਵੀਛ

ਵਿ- ਪਵਿਤ੍ਰ. ਸ਼ੁੱਧ। ੨. ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਏ. ਪਾਵਨ ਥੀਏ. ਹਰਿ ਜਪਿਓ ਪਤਿਤ ਪਵੀਛੇ.” (ਬਸੰ ਮਃ ੪) “