ਪਵੀਛੇ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਵਿਤ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਪਵੀਛੇ] ਪਵਿੱਤ੍ਰ। ਯਥਾ- ‘ਹਮ ਕੀਏ ਪਤਿਤ ਪਵੀਛੇ’ (੧੧੭੮)।