ਪਵੇਨ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਵਿੱਤ੍ਰ] ਪਵਿੱਤ੍ਰ। ਯਥਾ- ‘ਹਮ ਕੀਏ ਪਤਿਤ ਪਵੇਨ’ (੧੨੯੫)।