ਪਸੰਦੋ

[ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਪਸੰਦ] ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਵੇ, ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਪ੍ਯਾਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਨੈਣ ਪਸੰਦੋ ਸੋਇ ਪੇਖਿ ਮੁਸਤਾਕ ਭਈ’ (੩੯੭), ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਯਾਰਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ (ਹਰੀ) ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਬੁਧਿ ਮੋਹਤ ਜਾਂ ਆਸ਼ਕ ਹੋ ਗਈ। ਤਥਾ-’ਖਸਮ ਕੀ ਨਦਰਿ ਦਿਲਹਿ ਪਸਿੰਦੇ’ (੨੪)।