ਪਹਰੂਆ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪਹਰ’। ਪਹਰ+ਊਆ=ਪਹਿਰੂਆ=ਪਹਿਰ ਭਰ ਵਾਰੀ ਸਿਰ ਖੜੋ ਕੇ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ] ਰਾਖਾ, ਨਿਗਹਬਾਨ, ਪਹਿਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਗਮ ਹੁਸੀਆਰ ਪਹਰੂਆ’ (੯੭੨)।