ਪਾਰਚ

[ਸੰ:। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ] ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਪਰਚਾ ਯਾ ਫਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਝਗੜੇ ਝਾਂਜੇ। ਯਥਾ- ‘ਬੰਧਹਿ ਨਿਤ ਪਾਰਚ’ (੭੪੩), (ਲੋਕ) ਨਿਤ ਝਗੜਿਆਂ ਵਿਖੇ ਬੰਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।