ਪਾਸਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਾਰਸ਼੍ਵ=ਬਗਲ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਪਾਸ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪਾਸ] ੧. ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਸੱਜੀ ਖੱਬੀ ਵੱਖੀ, ਅੰਗ। ਯਥਾ- ‘ਧੁਖਿ ਧੁਖਿ ਉਠਨਿ ਪਾਸ’ (੧੩੭੮)। ੨. [ਅ:] ਨੇੜੇ, ਕੋਲ। ਯਥਾ- ‘ਬਹੀਐ ਪੜਿਆ ਪਾਸਿ’ (੧੪੬)। ਦੇਖੋ, ‘ਪਾਸਿ ਦੁਆਸਿ’ ੩. [ਅ:] ਕਿਨਾਰੇ, ਲਾਂਭੇ, ਪਰੇ। ਯਥਾ- ‘ਵਸਤੂ ਅੰਦਰਿ ਵਸਤੁ ਸਮਾਵੈ ਦੂਜੀ ਹੋਵੈ ਪਾਸਿ’ (੪੭੪), ਅੰਤਹਕਰਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣ ਤਦ ਸਮਾਂਵਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਸੁਰੀ (ਭੈੜੇ) ਸੁਭਾਵ ਕਿਨਾਰੇ ਹੋਣ। ੪. ਨਜ਼ਦੀਕੀ, ਹਜ਼ੂਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਰਬ ਨ ਛੋਡਨਿ ਪਾਸੁ’ (੧੩੮੩)।