ਪਾਹੁ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਮਜੀਠ ਆਦਿਕ ਦਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਚਾੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਕੱਚਾ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੀਠ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਿਨਾਂ ਪੱਕਾ ਰੰਗ ਪੁਰਾਣੇ ਤ੍ਰੀਕੇ ਦੇ ਰੰਗਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਯਥਾ- ‘ਭੈ ਵਿਚਿ ਖੁੰਬਿ ਚੜਾਈਐ ਸਰਮੁ ਪਾਹੁ ਤਨਿ ਹੋਇ’ (੪੬੮)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਪਾਸ’] ਪਾਸ।