ਪੀੜਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪੀਡਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪੀੜ] ੧. ਦਰਦ, ਪੀੜ, ਦੁੱਖ। ਯਥਾ- ‘ਜਮਕਾਲੁ ਸਹਹਿ ਸਿਰਿ ਪੀੜਾ’ (੬੯੮)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:] ਗੰਨੇ ਵਾਂਙ ਪੀੜਿਆ ਜਾਣਾ, ਕੋਹਲੂ ਯਾ ਵੇਲਣੇ ਵਿੱਚ ਨਪੀੜਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਦਰਿ ਲਏ ਲੇਖਾ ਪੀੜਿ ਛੁਟੈ ਨਾਨਕਾ ਜਿਉ ਤੇਲੁ’ (੪੭੩)।