ਪੁਕਰੋਰੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਉਪਕਰੇ’। ਉਪਕਰੇ ਤੋਂ ਪੁਕਰਨਾ* । ਇਸ ਤੋਂ ਪੁਕਰੋਰੈ] ਪਕਰਨਾ, ਰੱਛਾ ਕਰਨੀ, ਬਾਂਹ ਫੜਨੀ, ਬਾਹੁੜਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਕੋ ਨਾਮੁ ਅੰਤਿ ਪੁਕਰੋਰੈ’ (੧੩੦੪)। *ਇਹ ਪਦ ਪੱਕਣਾ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ। ਪੁਕਰੋਰੈ ਦੇ ਪਪੇ ਨੂੰ ਔਂਕੜ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪੁਕਾਰਨਾ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਤੇ ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ ਵੀ ਬਾਹੁੜਨਾ ਅਰਥ ਦੀ ਅਕਾਂਖ੍ਯਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।