ਪੁਜਾਰੀ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪੂਜਿ’। ਪੂਜਾ+ਕਾਰੀ, ਪੰਜਾਬੀ, ਪੂਜਾ+ਆਰੀ] ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ: ‘ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਸੇਵਕੁ ਸਦਾ ਪੁਜਾਰੀ’ (੨੮੫), ਤਥਾ-’ਏਕ ਨਾਮ ਕੋ ਥੀਓ ਪੂਜਾਰੀ’ (੨੦੯)।