ਪੁੰਨਿ ਆਤਮੈ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪੁਣ੍ਯ+ਆਤਮਨ੍ਹ੍ਹ] ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਸਰੂਪ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰਭਿ ਪੁੰਨਿ ਆਤਮੈ’ (੧੩੪੮)।