[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪੁਣ੍ਯ+ਈ, ਪੰਜਾਬੀ, ਪ੍ਰਤੇ] ੧. ਧਰਮੀ, ਪੁੰਨਾਂ ਵਾਲੇ। ਯਥਾ- ‘ਪੁੰਨੀ ਪਾਪੀ ਆਖਣੁ ਨਾਹਿ’ (੪)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪੂਰ੍ਹ੍ਹਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪੁੰਨਣਾ ਦਾ ਭੂਤਕਾਲ ਪੁੰਨੀ] ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਯਥਾ: ‘ਮੁਹਲਤਿ ਪੁੰਨੀ ਚਲਣਾ ਤੂੰ ਸੰਮਲੁ ਘਰ ਬਾਰੁ’ (੫੦)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ