ਪੁੰਨ ਪਰਾਣੀ

[ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪੁਣ੍ਯ। ਪ੍ਰਾਣਿਨ੍ਹ੍ਹ] ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਪਾਣੀ, ਪਵਿੱਤ੍ਰ ਜੀਵ। ਯਥਾ- ‘ਜੋ ਗੁਰ ਸਿਖ ਗੁਰੁ ਸੇਵਦੇ ਸੇ ਪੁੰਨ ਪਰਾਣੀ’ (੭੨੬)।