ਪੈਨਾਇਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਰਿਧਾਨਂ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਪਰਿਹਣਯਂ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪਹਿਰਨਾ। ਪਹਿਨਣਾ] ਗਹਿਣੇ ਯਾ ਕਪੜੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਧਾਰਣ ਕਰਨੇ। ਮੁਹਾਵਰੇ ਵਿੱਚ-ਖ਼ਿਲਅਤ ਯਾ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਪੁਸ਼ਾਕ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਵਧਾਉਣ ਯਾ ਦਰਜਾ ਦੇਣ ਲਈ ਪਹਿਨਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਨਾਣਾ ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੈ, ਵਡਿਆਈ ਦੇਣੀ; ਪਤ ਵਾਲਾ ਕੀਤਾ, ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਖ਼ਿਲਅ਼ਤ ਦਿੱਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਪੈਨਾਇਆ’ (੨੩੪)।