[ਸੰ:] ੧. ਦੇਖੋ, ‘ਨਪੰਖਣੂ’ ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਕ੍ਹ੍ਹਸ਼ਿਨ੍ਹ੍ਹ। ਪੰਜਾਬੀ, ਪੰਖੀ+ਣ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਪੰਛੀ ਭਾਵ ਆਦਮੀ ਜੋ ਸਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ ਉਡੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਖੇਲਿ ਗਏ ਸੇ ਪੰਖਣੂੰ ਜੋ ਚੁਗਦੇ ਸਰ ਤਲਿ’ (੬੦), ਇਥੇ ਪੰਖੀ (ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਲੀਤੇ ਗਏ ਹਨ) ਜਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਤਲਾਵਾਂ, (ਤੱਲਕਿਆਂ ਦੇ) ਸਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਗਦੇ (ਮਸੂਲ ਲੈਂਦੇ) ਸਨ, ਮਰ ਗਏ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ