ਪੰਚ ਦਾਸ

[ਸੰਖ: ਵਾ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪੰਚ’। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਪੰਜੇ ਕਾਮਾਦਿ ਟਹਿਲੂਏ, ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਯਥਾ- ‘ਪੰਚ ਦਾਸ ਤੀਨਿ ਦੋਖੀ ਏਕ ਮਨੁ ਅਨਾਥ ਨਾਥ’ (੧੧੧੯), ਹੇ ਨਾਥ! ਪੰਜ ਕਾਮਾਦਿਕ ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਨੇ ਇਕ ਅਨਾਥ ਮਨ ਨੂੰ ਦਾਸ ਕਰ ਰਖਿਆ ਹੈ।