ਪੰਚ ਮਜਮੀ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪੰਚ’। ਅਰਬੀ, ਮਜ਼ਹਬ। ਇਸ ਤੋਂ ਮਜਮ ਤੇ ਈ ਪ੍ਰਤੇ] ਪੰਜ ਮੱਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੰਜ ਪੀਰੀਆਂ, ਪੰਜ ਪੀਰਾਂ ਦਾ ਉਪਾਸ਼ਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਦੀਨ ਇਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਖੰਡੀ। ਯਥਾ: ‘ਪੰਚ ਮਜਮੀ ਜੋ ਪੰਚਨ ਰਾਖੈ’ (੧੧੫੧), ਜੋ ਪੰਜਾਂ (ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧਾਦਿ) ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੇ। ੨. ਪੰਚ+ਨ+ਰਾਖੇ=ਜੋ ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਰੋਕੇ। ਦੇਖੋ, ‘ਪੰਜ ਭੀਤੀ’