ਬਈਅਰ

[ਸੰ:। ਮਾਰਵੜੀ ਭਾਸ਼ਾ*] ਇਸਤ੍ਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਬਈਅਰਿ ਬੋਲੈ ਮੀਠੁਲੀ’ (੬੩੭)। *ਗੋਰਖਪੁਰ, ਚੌਰੀ ਚੌਰਾ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਈਅਰ-ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਾਲੂਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਦ ਬਧੂਵਰ ਤੋਂ ਬਦਲਦਾ, ਬਹੁਵਰ, ਬਹੀਅਰ, ਬਈਅਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।