ਬਕੀਤਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਕ੍ਤਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬਕਤਾ, ਬਕੀਤਾ] ਵਕਤਾ, ਬੋਲਣਹਾਰ। ਦੇਖੋ, ‘ਚਤਰ ਬਕੀਤਾ’