ਬਖਸੰਦੁ

[ਸੰ:। ਫਾਰਸੀ, ਬਖਸ਼ਿਂਦਹ=ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲਾ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ, ਬਖ਼ਸ਼ਿੰਦ ਤੇ ਬਖ਼ਸ਼ੰਦ=ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲਾ] ਦਾਤਾ, ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਪ੍ਰਭ ਬਖਸੰਦ ਦੀਨ ਦਇਆਲ’ (੨੯੦)।