ਬਖੀਲ

[ਗੁ:। ਅਰਬੀ, ਬਖ਼ੀਲ] ੧. ਸੂਮ, ਕ੍ਰਿਪਣ। ੨. [ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਇਕ ਹੋਰ ਅਰਥ ਵਧਿਆ ਹੈ=] ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਬਦ ਬਖਤ ਹਮਚੁ ਬਖੀਲ ਗਾਫਿਲ’ (੭੨੧)।