ਬਖੋਰਾਇ

[ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਬਖੁਰ=ਆਹ, ਆਇ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ ਹੈ ਤੇ ਖਖੇ ਦੇ ਹੋੜੇ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਕਰਨਾ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਤ੍ਰੀਕਾ ਹੈ, ਜੀਕੂੰ ਸਹੁਰੇ ਦਾ ਸਾਹੁਰਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੰਧ ਸੂਚਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ] ਖਾਣ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਗੈਬਾਨ ਹੈਵਾਨ ਹਰਾਮ ਕੁਸਤਨੀ ਮੁਰਦਾਰ ਬਖੋਰਾਇ’ (੭੨੩)।