ਬਚਰੇ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਤਸ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੱਚਾ। ਰੇ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਬੱਚੇ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਸੁ ਪਾਛੈ ਬਚਰੇ ਛਰਿਆ’ (੧੦), ਸੈਆਂ ਕੋਹਾਂ ਤੋਂ ਕੂੰਜਾਂ ਜਦ ਉਡ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ (ਤਿਸ) ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਬੱਚੇ ਛੱਡ ਆਂਵਦੀਆਂ ਹਨ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ