ਬਚੰਨੀ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਚਨ’। ਈ, ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ ਤੇ ‘ਚ’ ਉਤੇ ਟਿਪੀ ਏ ‘ਨਾਲ’ ਅਰਥ ਵਾਸਤੇ] ਬਚਨ ਕਰਕੇ, ਬਚਨ ਨਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਂਧੇ ਆਪ ਬਚੰਨੀ’ (੮੫੭), ਭਾਵ ਮਾਂ ਦੇ ਉਦਰ ਵਿਖੇ ਜੋ ਬਚਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਆਪ ਹੀ ਫਸ ਗਏ।