ਬਡਾ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਡ੍ਰ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਬਡ੍ਹ੍ਹਢਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵੱਟਾ, ਬਡਾ, ਬੜਾ] ਵੱਡਾ, ਲੰਮਾ ਚੌੜਾ, ਤੋਲ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕ। ਯਥਾ- ‘ਬਡਾ ਦੇਸੁ ਬਡ ਰਾਜੁ’ (੧੩੭੩)।