ਬਦੈਨ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਦ=ਕਹਿਣਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬਦਨਾ=ਕਹਿਣਾ] ੧. ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ: ‘ਅਘ ਅੰਤਕ ਬਦੈਨ ਸਲ੍ਯ੍ਯ ਕਵਿ ਗੁਰ ਰਾਮਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣ’ (੧੪੦੬)। ੨. [ਬਦੈ+ਨ] ਬਦਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਾਪਾਂ ਤੇ ਜਮ ਨੂੰ।