ਬਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਨ, ਵਣ] ੧. ਜੰਗਲ। ਯਥਾ- ‘ਬਨ ਬਨ ਅਵਗਾਹੇ’ (੯੮), ਤਥਾ-’ਬਨਿ ਭੀਹਾਵਲੈ ਹਿਕੁ ਸਾਥੀ ਲਧਮੁ’ (੫੧੯)। ਦੇਖੋ, ‘ਬਨ ਹਰਪਾਤ’ ੨. [ਸੰ:। ਹਿੰਦੀ] ਜਲ। ਯਥਾ- ‘ਤੂ ਬਨ ਚਾਤੁਰ ਰੇ’ (੯੯੦), ਤੂੰ ਜਲ ਵਿਖੇ ਹੀ ਚਤੁਰ ਹੈਂ। ਤਥਾ-’ਮਨੁ ਮਾਰਣ ਕਾਰਣਿ ਬਨ ਜਾਈਐ’ (੩੨੩), ਮਨ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਸਤੇ (ਬਨ) ਜਲ (ਜਲ ਉਪਲਖਤ ਤੀਰਥ) ਨੂੰ ਜਾਈਏ। ਦੇਖੋ, ‘ਤੂੰ ਬਨ ਚਾਤੁਰ ਰੇ’ ੩. [ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਣਨਾ ਤੋਂ] ਬਣ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਰਤ ਫਿਰੇ ਬਨ ਭੇਖ’ (੫੩੪)। ਦੇਖੋ, ‘ਬਨ ਬਨ’