ਬਰਸੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਰਸ ੨.’] ਵਰਖਾ ਕਰੇ, ਵੱਸੇ। ਯਥਾ- ‘ਬਰਸੈ ਮੇਘੁ ਸਖੀ ਘਰਿ ਪਾਹੁਨ ਆਏ’ (੧੨੬੬), ਭਾਵ ਗੁਰੂ ਰੂਪੀ ਬੱਦਲ ਜਦ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ।