ਬਰਾ

ਵਿ- ਵਡਾ. ਬੜਾ। ੨. ਉੱਤਮ. ਸ਼੍ਰੇਸ੍ਠ ਸੁੰਨਤੁ ਸੀਲੁਬੰਧਾਨਿ ਬਰਾ.” (ਮਾਰੂ ਸੋਲਹੇ ਮਃ ੫) ੩. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਬੜਾ. ਵੜਾ. ਮਹਾਂ ਦੀ ਪੀਠੀ ਦੀ ਘੀ ਅਥਵਾ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈ ਟਿੱਕੀ. “ਪੋਏ ਸੀਖ ਬਰਾ ਭਟਿਯਾਰੇ.” (ਚਰਿਤ੍ਰ ੪੦੫) “ਸੂਖਮ ਓਦਨ ਬਰੇ ਪਕੌਰੇ.” (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) ੪. ਬੱਲਾ. ਸ਼ਹਤੀਰ. “ਛਾਨ ਕੇ ਬਾਂਧਸ ਬਰੇ ਬਨਾਇ.” (ਚਰਿਤ੍ਰ ੩੭) ੫. ਫ਼ਾ. [برائے] ਬਰਾਯ. ਕ੍ਰਿ. ਵਿ- ਵਾਸਤੇ. ਲਿਯੇ. “ਬਰਾ ਖੁਦਾਈ ਸਚ ਚਉ.” (ਮਃ ੧. ਬੰਨੋ) “