ਬਸਤਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਸਿ’] ੧. ਵਸਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਬਸਤਾ ਤੂਟੀ ਝੁੰਪੜੀ ਚੀਰ ਸਭਿ ਛਿੰਨਾ’ (੭੦੭), ਟੁੱਟੀ ਕੁੱਲੀ ਵਿਖੇ ਵਸਦਾ ਹੈ ਅਰ ਕਪੜੇ ਪਾਟੇ ਹੋਏ ਹਨ। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਸੁ=ਧਨ] ਪਦਾਰਥ, ਧਨ। ਯਥਾ- ‘ਬਿਆਪਤ ਹਸਤਿ ਘੋੜੇ ਅਰੁ ਬਸਤਾ’ (੧੮੨), ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਰ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ। ਅਥਵਾ ਇਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਮਾਇਆ ਵਿਆਪਦੀ ਹੈ। ੩. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਪੂਰਣ।