ਬਸੀਸਿ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬ’। ਦੇਖੋ, ‘ਸਿਸ’] ਸੀਸ ਉੱਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਜਾਕੈ ਬਸੀਸਿ ਧਰਿਓ ਗੁਰਿ ਹਥੁ’ (੧੪੦੫), ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਪੁਰ ਗੁਰੂ ਨੇ ਹੱਥ ਧਰਿਆ ਹੈ।