ਬਹਤਰ

[ਸੰਖ: ਵਾ:। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਬਹੱਤ੍ਤਰਿ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਹੱਤਰ*] ਸੱਤਰ ਤੇ ਦੋ, ੭੨। ਯਥਾ: ‘ਬਹਤਰਿ ਘਰ ਇਕੁ ਪੁਰਖੁ ਸਮਾਇਆ’ (੭੯੩)। *ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦ੍ਤਿ-ਦਾ-ਵ ਰਹਿ ਗਿਆ ਤੇ ਸਪਤ ਦਾ ‘ਸਤ੍ਤਰ’ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਿਆ ਵਸੱਤ੍ਤਰ। ਸ-ਹ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ=ਵਹਤ੍ਤਰ, ਸੱਤਰ ਬਹੱਤਰ ਮੁਹਾਵਰੇ ਵਿੱਚ ‘ਬਹੁਤ’ ਲਈ ਬੋਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।