ਬਹਲੇ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਹਲ=ਬਹੁਤੇ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬਹਲੇ। ਨ: ਪੰਜਾਬੀ, ਬਾਹਲੇ] ਬਹੁਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਉਦਰੈ ਕਾਰਣਿ ਆਪਣੇ ਬਹਲੇ ਭੇਖ ਕਰੇਨਿ’ (੯੪੯)।