ਬਹਿਣ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਗਿਨੀ, ਬਹਿਣੀ। ਹਿੰਦੀ, ਬਹਿਨ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭੈਣ] ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਧੀ, ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸਹੋਦਰੀ। ਯਥਾ- ‘ਬੀਰ ਚਲੇ ਘਰਿ ਆਪਣੇ ਬਹਿਣ ਬਿਰਹਿ ਜਲਿ ਜਾਇ’ (੯੩੫)।