ਬਹੁ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਬਹੁਤ। ਯਥਾ- ‘ਬਹੁ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤੀ ਪੇਖੇ ਸਰਬ ਢਢੋਲਿ’ (੨੬੫), ਤਥਾ-’ਕਿਨ ਹੀ ਤੰਤ ਮੰਤ ਬਹੁ ਖੇਵਾ’ (੯੧੩)। ਦੇਖੋ, ‘ਖੇਵਾ’