ਵਿ- ਸੰ. ਬਹੁਤਰ. ਬਹੁਤ ਜਾਦਾ. ਬਹੁਤ. ਸਹਿਤ. ਬਹੁਤਾ ਕਹੀਐ ਬਹੁਤਾ ਹੋਇ.” (ਜਪੁ) “ਸਾਧ ਬਹੁਤੇਰੇ ਡਿਠੇ.” (ਸਵੈਯੇ ਮਃ ੩. ਕੇ) “ਬਹੁਤੁ ਸਿਆਣਪ ਲਾਗੈ ਧੂਰਿ.” (ਆਸਾ ਮਃ ੧) ੨. ਬਾਣੀਏ ਤੋਲਣ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨ ਕਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ “ਬਹੁਤੇ” ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਬਰਤਾਉ ਕਰਦੇ ਹਨ. “
ਸ੍ਰੋਤ: ਮਹਾਨ ਕੋਸ਼
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ