[ਸੰ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਬਾਜ਼। ਪੰਜਾਬੀ ਬਹੁ-ਵਚਨ, ਬਾਜਾਂ] ੧. ਬਾਜ ਇਕ ਮਾਸ ਅਹਾਰੀ ਪੰਛੀ ਦਾ ਨਾਉਂ ਹੈ, ਜੋ ਚੀਲ ਦੇ ਲਗਪਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੰਛੀ ਮਾਰ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਦਮੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਲ ਕੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਸੀਹਾ ਬਾਜਾ ਚਰਗਾ ਕੁਹੀਆ’ (੧੪੪)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਜੇ’] ਸਾਜ਼। ਯਥਾ- ‘ਬਾਜਾ ਮਾਣੁ ਤਾਣੁ ਤਜਿ ਤਾਨਾ’ (੮੮੫)। ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਜੇ’
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ