ਬਾਣੀਆ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਾਣ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਾਣ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਣੀਆ] ੧. ਕਾਨੀਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਇਤੁ ਤਨਿ ਲਾਗੈ ਬਾਣੀਆ’ (੨੫), ਇਸ ਤਨ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਕਾਨੀਆਂ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਣਿਕ, ਵਣਿਜ੍ਹ੍ਹ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਂਣਿਅਯ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਾਣੀਆ। ਗੁਜਰਾਤੀ, ਬਾਣੀਓ। ਹਿੰਦੀ, ਬਨੀਆ] ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹੱਟੀ-ਵਾਨ, ਗੁਮਾਸ਼ਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕੁ ਤੇਰਾ ਬਾਣੀਆ ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਮੈ ਰਾਸਿ’ (੫੫੭)। ੩. ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਰਾਜ। ੪. ਹਿਸਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।