ਬਾਤੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਰਤੀ। ਹਿੰਦੀ, ਬਾਤੀ, ਬੱਤੀ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵੱਟੀ] ੧. ਦੀਵੇ ਦੀ ਵੱਟੀ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਤੀ ਸੂਕੀ ਤੇਲੁ ਨਿਖੂਟਾ’ (੪੭੮)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਤ ੩.’] ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ। ਯਥਾ- ‘ਜੇ ਬਹੁਤੇਰਾ ਲੋਚੀਐ ਬਾਤੀ ਮੇਲੁ ਨ ਹੋਈ’ (੭੨੫)।