ਬਾਰਤਾ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਗੱਲਾਂ, ਬਾਤਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਸੁਰਤਿ ਮਾਹਿ ਜੋ ਨਿਰਤੇ ਕਰਤੇ ਕਥਾ ਬਾਰਤਾ ਕਹਤੇ’ (੪੮੦)।