ਬਾਰੂ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਾਲੁਕ:। ਹਿੰਦੀ, ਬਾਲੂ, ਬਾਰੂ] ਰੇਤ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਰੂ ਭੀਤਿ ਬਨਾਈ ਰਚਿ ਪਚਿ’ (੬੩੩), ਜਤਨ ਨਾਲ ਰੇਤ ਦੀ ਕੰਧ ਬਣਾਈ (ਪਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ)।